Ongelijke strijd
Mensen die in de gevangenis zitten of hebben gezeten hebben over het algemeen, voor het merendeel van de buitenstaanders althans, een slecht imago. Criminelen; “door en door slechte mensen”, “harteloos”,… en meer van dit soort kreten en opmerkingen zijn te horen bij het benoemen van deze bevolkingsgroep (in België momenteel meer dan 1% van de hedendaagse bevolking). Een groep, die leeft of tijdelijk geleefd heeft in de kelders van de maatschappij.
Het is niet omdat ze als dusdanig worden afgeschilderd en aan de bovenvermelde definitie(s) voldoen, maar hebben ze in werkelijkheid wel deze eigenschappen?
Natuurlijk zijn de mensen die in de gevangenis zitten of hebben gezeten NIET allemaal over één kam te scheren; iedereen, net zoals buiten de gevangenis, heeft zijn eigen positieve (en uiteraard ook) negatieve karaktereigenschappen.
Het motief van een veroordeelde persoon is niet altijd even duidelijk voor buitenstaanders (en soms zelfs ook niet voor de betreffende persoon zelf). Als het motief van de misdaad gekend is, wat echter meestal niet terug te vinden is in de roddelbladen of op sociale media, kan een meer gefundeerd oordeel worden uitgesproken over de persoon in kwestie. Doch in de meeste gevallen zijn we er dan nog niet. Kennis randsituaties zoals gezinsomstandigheden, leefomgeving en vriendenkring brengen ons dichter bij de “mens” in de crimineel. Ook voor deze gegevens geldt over het algemeen dat genoemde media meestal weinig moeite doen om daadwerkelijk achter de juiste informatie te komen.
Dit resulteert dan vaak in spectaculaire titels en kreten in tijdschriften en sociale media. Een kreet of term die de begindefinities van de groep gegadigden extra in een zwart daglicht stellen, maar meestal op lucht is gebaseerd dat wil zeggen tot stand gekomen zonder feiten of bewijsstukken.
Ook daarop volgende meningen van derden (buitenstaanders) zijn veelal gebaseerd op deze titels en kreten, aangevuld verder met eigen levende frustraties en weinig doordachte kritieken. Het resultaat van deze potpourri een oneigenlijk beeld dat geschetst wordt en gebaseerd is op ongefundeerde en niet herleidbare uitspraken en meningen.
Alleen al aan te nemen dat iets in een tijdschrift of sociale media is verschenen en dit als leidraad voor de waarheid te gebruiken, getuigt van weinig respect. Als kers op de taart wordt die eigen mening dan ook liefst anoniem gecommuniceerd in een tijdschrift of krant via de rubriek “ingezonden stukken” of op sociale media via weinig zeggende platforms waar geen controle is op authenticiteit, waarheidsgehalte en herkomst.
Uiteraard mag iedereen een eigen mening hebben, we leven immers in een democratisch land. Echter een mening, als het erop aan komt, die niet gebaseerd is op gegevens uit de eerste hand of verkregen is via betrouwbare bronnen (tijdschriften en sociale media zijn dit vaak niet), heeft over het algemeen weinig betekenis en is eigenlijk alleen goed voor nog meer stemmingmakerij, en waarbij voorbij wordt gegaan aan het feit dat deze informatie beschouwd kan worden als gebakken lucht.
Echter voor de (ex-)gedetineerde is dit natuurlijk nogmaals een dubbele straf, gezien meestal geen weerwoord gegeven kan worden en indien dit wel mogelijk is er daarna nogmaals een extra stroom van negatieve kritiek op hem wordt afgestuurd.
De bijpassende lijfspreuk is dan ook, zowel voor gedetineerden als voor buitenstaanders met een “eigen mening”: “bezint eer ge begint”
L&B
Augustus 2025