INTRO: 

Beste lezers, 

Ik wil mezelf even introduceren, ik ben een gedetineerde in een gevangenis in Belgie. Binnendemuren heeft mij verzocht anoniem te schrijven, om diverse redenen maar mijn persoonlijke gegevens zijn uiteraard bekend bij Binnendemuren. Zie het best wel als wat moois en betekenisvol zulk een maandelijkse column neer te gaan pennen i.v.m het leven in gevangenschap. 'The real stuff' weliswaar dan. Dit is best ingewikkeld om het geloofwaardig over te brengen. Het huidige kijkcijferstreven op media waar gemiddeld ongeveer 7 á 8 vervolgreportages worden uitgezonden per dag, aangaande het reilen en zeilen bij justitie over gans hun systeem, doen vermoeden dat de kijkers ondertussen zelf al experten zijn geworden hoe men in dit systeem tot rechtvaardiging moet komen! Wat zal dan een detineerde, zoals ik met een strafblad van hier tot ginder, nu met 11 jaar op teller en nog ongeveer 12 te gaan, hier nog wat interesse komen opwekken? ( Laat staan geloofwaardig binnenkomen). Nou, gezien ik in dit desolate landschap weinig meer verliezen kan, wil ik toch proberen met dit column de realiteit, het wel representatief beeld weergeven van gedetineerd zijn, over gans systeem over te brengen. In de hoop toch wel interesse op te wekken dit systeem niet enkel maar verder te laten leven zoals de regie het naar buiten heeft willen brengen van de commercieel georkesteerde T.V makers. Realiteit is toch wel wat anders, neem het van mijn aan!

Bedoeling is, aan de hand van maandelijks bepaalde onderwerpen, jullie duidelijker te maken waar het nu juist wel beter zou kunnen, zonder zomaar wat vertekende beelden weer te geven, zoals nu dus dagelijks te zien is via media. Ook wil ik jullie meer vertellen over het 'gewone' dagelijkse leven binnen de muren. Het is dankzij Binnendemuren dat deze realiteit naar buiten kan komen, zonder regie van de kijkcijferproducenten die geen rekening houden met de mens op zich maar eigen belang prioritair stellen. Uiteraard is alles relatief op dit gebied, waar veel leed, gruwel en pijn zowat de toon aangeven van criminaliteit op zich, altijd wel een negatieve weerklank zal hebben. Geloof mij A.U.B, ik doe hier niets wat verbloemd noch vertekend zou kunnen overkomen, ga zeer zeker gedetineerden niet op een voetstuk trachten te positioneren of ze als slachtoffers van omstandigheden neerzetten, integendeel zelfs, ga ons niet sparen! Niemand zit onschuldig opgesloten, draai of keer het zoals je wil, terecht of onterecht is wat anders, dat moet en zal elke gedetineerde wel beamen als hij/zij oprechtheid hoog in het vaandel dragen zal!!

Op een goed verloop van dit project zou ik hier zeggen om af te sluiten. Het eerste column volgende maand wil ik graag invullen met het thema: Waarom wordt men opgesloten en voor hoe lang? Straf en strafmaat, terecht/onterecht. 

Het allerbeste en graag tot de volgende keer!

P.S. De laatst geplaatste column zal steeds bovenaan verschijnen!

 

Column 2: OVERBEVOLKING + PERSONEELSTEKORTEN

Nadat ik vorige column best wel voorzichtig getracht heb aan de hand van, hoe men na eentonig gestructureerd geleefd worden, je besmet van die neurotische eigenaardige gewoontes aangeleerd en toegepast in het dagdagelijkse! Had ik werkelijkheid gehoopt dat men tussen de lijntjes door zag dat dergelijk eigenaardig gedrag ook wel veroorzaakt wordt door het gevangenissysteem zelf. Hoe men juist te werk gaat vandaag de dag in dit, terwijl men reeds jaar en dag weet hoe vierkant chaotisch het wel gesteld is in de Belgische gevangenissen, het maar van kwaad naar erger gaat verlopen. Het bijna banaal en vanzelfsprekend lijkt te beoordelen ondanks de vele herhaalde vermaningen en veroordelingen van hogere instanties zoals bijvoorbeeld o.a het Europees parlement e.a. Er is het steeds wederkerend probleem van overbevolking wat zowat het meest gebruikt wordt door de beleidsmensen in dit systeem en ja, troefkaart nr 1 is (nog tot op vandaag) van bewakingspersoneel over gans de lijn die doorheen de jaren in samenspraak met hun krachtiger wordende vakbonden allerlei, altijd wel voornamelijk de lusten en niet zozeer de lasten hebben nagestreefd en vaak wel verkregen. Om uiteindelijk naar meer te blijven verlangen en het ook opeisen, finaal zo niet, dan leggen ze boeltje lam! Het is onvoorstelbaar hoe vaak men hier boeltje lam legt, en vaak soms voor de meest absurd of onlogisch verantwoorde redenen. Sinds hun toenemende krachtige positie als vakbonden weten zij eenvoudig de nodige deelnemers bijeen te roepen om stakingen te doen plaatsvinden. Het is opvallend ook hoe wij hier bijna wekelijks nieuwe cipiers verwelkomen, veel jongeren en wel niet van Belgische origine trouwens, en toch is het wel bijna wekelijks dat leidinggevenden bij cipiers, directie  zo goed als verplicht één of meerdere vleugels doet sluiten i.p.v. het opendeurensysteem dat hier normaal reeds jaren van toepassing is doen functioneren. Reden is dan 'te weinig personeel' keer op keer. Hoe kan dit hun steeds lukken? Het is ongehoord en bijna te gek voor woorden hoe men hier, zo vaak en zoveel, vakantie kan nemen onder cipiers! Het is ook opvallend hoe zij zelf hun werkschema voorleggen en wordt hun dat niet goedgekeurd, nou dan zijn ze plots ziek en zien we ze niet meer voor maanden, soms wel jaren. Hoe kan je dit? Hoe doen die vast benoemde ambtenaren dat buiten, dat men ze niet kan ontslaan gezien hun verworven rechten dankzij vakbonden, hoe komen zij zo simpel met alles weg en waarom? Zou het trouwens al jaren vierkant chaotisch draaien binnen dit Belgische penitentiair systeem kan je je afvragen als burger hardwerkend iemand die jaarlijks belasting betaald om deze penitentiaire ambtenaar van zoveel lusten en vakantie te voorzien en zowat alles maar van kwaad tot erger gaat en ook niemand daar op het beleid er wat aan wil of kan wijzigen. Waarom kan dit allemaal maar blijven aanvaard worden ga je je toch eens moeten afvragen zou je willen hopen, nee!? Nu zolang er criminaliteit zal zijn en is, zal er ook weinig of geen verandering durven worden op tafel geworpen, want hier zijn teveel mensen heel opportunistisch gezind en vaak kunnen deze ook nergens anders aan de bak. Dat zou hun te zwaar en veeleisend zijn, allemaal na al die jaren hier zomaar zonder moeite met enkel maar lidgeld aan vakbond te schenken. Zulk een fantastisch leventje, op werkvloer hebben als bewaker van het kwaad en uitschot van maatschappij, ter bescherming van en voor de hardwerkende burgers en slachtoffers. Zulk een bewonderenswaardige lefgozers zijn het toch dat zij dit allemaal belangeloos dagdagelijks voor ons willen doen!!! Geef ze maar alles wat ze vragen, ze verdienen het dubbel en dik, die helden! Overbevolking en personeelstekort, en men blijft maar enorme penitentiaire complexen bouwen hier en daar. Hoe logisch is dit alles, hoe gek is het allemaal en toch blijkt het vanzelfsprekend en is het de realiteit in België. Hoor, één van kleinste landen van Europa en nauwelijks bekend wereldwijd, buiten dan hun welvaart en rijk gevulde geschiedenis aan uitbuiting en meerdere regeringen en talen. Best wel boeiend landje hoor, je gelooft je eigen ogen niet. Kom maar eens een kijkje nemen a.u.b.

Groetjes en tot de volgende keer. 

Column 1: LEVEN!

Hallo daar, 

 

Het werd mij snel duidelijk, na het herlezen van introtekstje , dat ik wat over-enthousiast moet zijn geweest met mijn keuze thema voor 1ste column. "Waarom wordt men opgesloten en voor hoe lang? Straf en strafmaat/terecht of onterecht. Te saai!! Ja dus, hier heb ik niet de tijd genomen en meer op het eerste wat in mijn hoofd kwam bij naam van deze rubriek, m.a.w. 'LEVEN' als kernwoord moeten gaan! ( dat ga ik alsnog doen hoor, ben eigen baas dus) 'Geleefd", men kan het beste zo zeggen, spreekt de reeds jaren ervaringsdeskundige, hier te zijn geleefd. Met me zo uit de drukken bedoel ik voornamelijk hoe snel gedetineerden al de te volgen steeds wederkerende dagdagelijkse routines tot zich nemen. En gans hun verblijf hun doen en laten binnen de structuur, in een soort van neurotische verklaarbaar eigenaardige gewoonten, die men hier ook maar blijft herhalen. In de Zoo zie je dat eveneens identiek aan hoe wij alle dagen dezelfde  bewegingen allerlei meermaals herhalen, en zelfs zo sterk, deze routines een zekerheid noemen. Alsof je je uurwerk op deze routines zou kunnen afstellen en dus ook gelijk eventjes kluts kwijtraakt als deze of die routine zo uit het niets zonder dat we het wisten komen te veranderen, al was het maar enkele minuten. Zielig niet? Nou, niet zo dramatisch dan hoe bijvoorbeeld ijsberen zich aan tralies van het hek over en weer plooien tot vervelens toe, en dit soms van in de morgen tot aan avond! Of varkens die gewoonte kannibalisme eigen maken en elkaar staart afbijten, en in hun veel te kleine leefruimtes waar iedereen elkaar zou durven pijnigen uit irritatie. Of sportpaarden die gewoonte eigen maken hun voorste boventanden op rand van staldeur vast te klampen en dan enorme happen lucht naar binnen zuigen! Kortom het is pas zielig als je een dergelijk dier moest zijn in één of andere hok of stal. Nee, bij ons is het niet zo qua zieligheid door eentonigheid en verveling vaak doch. Het is in die kweekstallen nou voornamelijk allemaal te doen om het geld. En is met quasi gans die dieren hun verblijf daar absoluut niet alleen maar onverschillig als Knorretje wat depressief is en dan maar voor afleiding links en rechts straatjes afbijt bij stalgenoten. Die niet eens ergens kunnen weglopen, doordat het baasje dat ten allen tijden wil vermijden, zodat die lekkere lieve krulstaartjes en knorrepotten alleen maar te hoeven blijven eten aan de voerbak die ook gans de tijd nooit leeg zal raken! Nee hoor, wij worden dan weliswaar geleefd hier, en lijkt het wat erger dan het eigenlijk is, doch we hebben hier wel meer ruimte om genoeg te doen bewegen, Het is ook zo, dat men ons niet zal vetmesten om zo snel mogelijk slachtrijp te zijn. Dat doen we zelf wel, dat vetmesten. Ongezond.....we zijn er zich van bewust, wees niet bezorgd! Het vergt wel degelijk flink wat zelfdiscipline zo jaar in, jaar uit routines zowat blindelings blijven herhalen. Loom wordt je ervan, wat maakt dat zin of feit ontbreekt, genoeg beweging op te leggen. Maar wel uren aan tafel relax zowat al wat eetbaar is en binnen bereik van armen kan opgeschept worden. Dus dat soort beweging is hier zowat de meeste beoefende beweging, om lichaam en geest te onderhouden natuurlijk toch! Gezond blijven is boodschap, lichaam en geest!

 

Tot een volgende en leuk dat langsgekomen bent. Je bent altijd welgekomen.