INTRO: 

Beste lezers, 

Ik wil mezelf even introduceren, ik ben een gedetineerde in een gevangenis in Belgie. Binnendemuren heeft mij verzocht anoniem te schrijven, om diverse redenen maar mijn persoonlijke gegevens zijn uiteraard bekend bij Binnendemuren. Zie het best wel als wat moois en betekenisvol zulk een maandelijkse column neer te gaan pennen i.v.m het leven in gevangenschap. 'The real stuff' weliswaar dan. Dit is best ingewikkeld om het geloofwaardig over te brengen. Het huidige kijkcijferstreven op media waar gemiddeld ongeveer 7 á 8 vervolgreportages worden uitgezonden per dag, aangaande het reilen en zeilen bij justitie over gans hun systeem, doen vermoeden dat de kijkers ondertussen zelf al experten zijn geworden hoe men in dit systeem tot rechtvaardiging moet komen! Wat zal dan een detineerde, zoals ik met een strafblad van hier tot ginder, nu met 11 jaar op teller en nog ongeveer 12 te gaan, hier nog wat interesse komen opwekken? ( Laat staan geloofwaardig binnenkomen). Nou, gezien ik in dit desolate landschap weinig meer verliezen kan, wil ik toch proberen met dit column de realiteit, het wel representatief beeld weergeven van gedetineerd zijn, over gans systeem over te brengen. In de hoop toch wel interesse op te wekken dit systeem niet enkel maar verder te laten leven zoals de regie het naar buiten heeft willen brengen van de commercieel georkesteerde T.V makers. Realiteit is toch wel wat anders, neem het van mijn aan!

Bedoeling is, aan de hand van maandelijks bepaalde onderwerpen, jullie duidelijker te maken waar het nu juist wel beter zou kunnen, zonder zomaar wat vertekende beelden weer te geven, zoals nu dus dagelijks te zien is via media. Ook wil ik jullie meer vertellen over het 'gewone' dagelijkse leven binnen de muren. Het is dankzij Binnendemuren dat deze realiteit naar buiten kan komen, zonder regie van de kijkcijferproducenten die geen rekening houden met de mens op zich maar eigen belang prioritair stellen. Uiteraard is alles relatief op dit gebied, waar veel leed, gruwel en pijn zowat de toon aangeven van criminaliteit op zich, altijd wel een negatieve weerklank zal hebben. Geloof mij A.U.B, ik doe hier niets wat verbloemd noch vertekend zou kunnen overkomen, ga zeer zeker gedetineerden niet op een voetstuk trachten te positioneren of ze als slachtoffers van omstandigheden neerzetten, integendeel zelfs, ga ons niet sparen! Niemand zit onschuldig opgesloten, draai of keer het zoals je wil, terecht of onterecht is wat anders, dat moet en zal elke gedetineerde wel beamen als hij/zij oprechtheid hoog in het vaandel dragen zal!!

Op een goed verloop van dit project zou ik hier zeggen om af te sluiten. Het eerste column volgende maand wil ik graag invullen met het thema: Waarom wordt men opgesloten en voor hoe lang? Straf en strafmaat, terecht/onterecht. 

Het allerbeste en graag tot de volgende keer!

P.S. De laatst geplaatste column zal steeds bovenaan verschijnen!

 

COLUMN 26: BASISWET DEEL 2

 

Basiswet (deel 2)

Eerder behandeld in een column over de Basiswet (dé wet voor “veroordeelde gedetineerden”) zijn onder meer; het Huishoudelijk Reglement, Commissie van Toezicht, Levensvoorwaarden, samenlevingsvoorwaarden, Contacten met de buitenwereld, vormingsactiviteiten, vrijetijdsbesteding, Arbeid (art. 81) en Gezondheidszorg (art. 87).

In deze column wordt voornamelijk de werking van PSD besproken; voor veroordeelde gedetineerden de belangrijkste dient tijdens zijn/haar detentie.

Hoofdstuk 8 van de Basiswet “Medische en medico-psychosociale expertise “ en is onderverdeeld in een medische expertisen (art. 100) die uitgevoerd dienen te worden door adviserende artsen (welke functie onverenigbaar is met zorgverlener in de gevangenis” en (art. 101) een medico-psychosociale expertise (PSD of psychosociale dienst, als onderdeel van Justitie). De laatste categorie dient te worden bemand door experten die een diagnose kunnen stellen én adviezen verlenen in het kader van besluiten omtrent detentieplan, overplaatsing naar een andere gevangenis, tijdelijk verlaten van de gevangenis, bijzondere vormen van strafuitvoering en vervroegde invrijheidstelling.

Het grote probleem van deze laatste groep “experten” (PSD) is dat ze een onderdeel zijn van Justitie (lees hier ook onderdeel van het Justitieapparaat), veelal direct vanuit hun opleiding worden aangenomen en dus nog vóór hun 25e  verjaardag als expert worden aanschouwd. Het spreekwoord “wiens brood men eet wiens taal men spreekt” wordt hier bereidwillig toegepast. Meermaals worden adviezen aan Directie en SURB (Strafuitvoerings Rechtbank) gedaan aan de hand van verouderde testen en rapporten van derden; noch de Directie noch de SURB nemen aanstoot aan deze voor gedetineerden erg nadelige praktijken.

Art. 102 betreft “Sociale hulp -en dienstverlening” (lees terug PSD). De hierboven beschreven praktijken getuigen weinig van “hulp- en dienstverlening”. Met andere woorden dienst PSD verleent diensten aan de werkgever en NIET aan degenen waarvoor de dienst bedoeld is de groep van de gedetineerden!! Het artikel voorziet verder dat het detentieplan dient te worden uitgewerkt en beheerd en daardoor voorbereiding én opvolging te worden gegarandeerd. Ondanks dat art. 102 laattijdig (lees nog maar enkele jaren) in werking is getreden is de bespreking van een “detentieplan” momenteel (december 2025) NOT DONE voor zowel de PSD (voorbereiden en opvolgen) als de Directie (goedkeuring en evaluatie). Belangrijkste redenen zijn: onderbemande diensten en plannen die bij SURB niet ter sprake komen. Een plan heeft namelijk ook een tijdsfactor; bijstellen van een detentieplanning (binnen de muren) is mogelijk. Een detentieplanning maken waarbij ook rekening wordt gehouden met het moment van vrijlating (verlaten van de gevangenis) is ondenkbaar gezien een ander instituut binnen Justitie (nl. de SURB) het hier voor het zeggen heeft en “vrijlating” en “detentieplan” dus niet verenigbaar zijn. Wederom is een papieren tijger gecreëerd, terwijl een detentieplan dat is opgesteld en wordt opgevolgd voordelen voor de gedetineerde, de directie én de SURB heeft.

Art. 103 en 104 handelen over rechtshulp en juridische bijstand. De sociale hulp- en dienstverlening, alsmede de rechtshulp en de juridische bijstand worden in de Vlaamse gevangenissen uitgevoerd door het Vlaamse Gewest gesteunde organisaties. CAW is hierbij een belangrijke laagdrempelige onafhankelijke partner (valt NIET onder Justitie), die sociale hulp- en dienstverlening, alsmede een juridische dienst op zich neemt. Het wel en wee van de CAW als organisatie in de gevangenissen wordt door ondergetekenden op diverse andere plaatsen besproken

De hier besproken onderdelen  van de Basiswet zijn erg belangrijk voor gedetineerden in de gevangenis.

In een aanvullende column, Basiswet (deel3), zullen onder andere onderwerpen als “Orde en veiligheid”, “Tuchtregime” en “Klachten en bezwaren” worden behandeld.

L&B

December 2025

COLUMN 25: GEZONDE VOEDING

Gezonde voeding!

Er wordt met de woorden gezonde voeding in de gevangenissen soepel omgesprongen. Als we de twee woorden splitsen dan komen we uit bij ‘Gezond en Voeding’.

Voeding krijgen we zeker, dat is justitie ergens verplicht, en toch op z’n minst water en brood. Hier kan een mens zich al mee in leven houden, hoelang dat is een andere vraag?

Gezond dat is een hele andere zaak, en verder in deze column zullen we ingaan op een willekeurig gekozen weekmenu in onze instelling, en daar proberen het gezonde uit te halen. Er zijn natuurlijk mensen die zeggen, eten is eten en ze moeten daar toch geen 5- sterren menu krijgen want het zijn tenslotte criminelen. Daar geef ik ze ook gelijk in, maar dan moeten ze vanuit medisch aspect niet beginnen zeggen en roepen naar gedetineerden die naar overgewicht gaan van: ‘je moet gezonder gaan eten’.

MAANDAG: Macaroni met ham in kaassaus. Macaroni is een pasta. Voor iemand die niet aan sport doet een dikmaker, en dan ham in kaassaus, kaassaus: een witte roux met kaas, ook een dikmaker.

DINSDAG: Rijst met kippenbil en currysaus. Hier alweer een witte roux met curry! En de kippenbil zouden ze hier beter de naam van kuikenbil geven, meer been dan vlees.

WOENSDAG: Gekookte aardappelen met andijvie in witte béchamelsaus en worst. Béchamelsaus, alweer een witte roux.

DONDERDAG: Fusilli met bolognaise saus en gemalen Emmentaler. Fusilli is een pasta, net als macaroni.

VRIJDAG: Broccoli puree met kaasburger en mosterd. Puree met boter en een minimum aan broccoli, een dikmaker en dan een kaasburger waarbij bij manier van spreken het vet uitloopt, want deze worden gebakken in veel vetstof.

ZATERDAG: Frietjes met vol-au-vent met mayonaise. Frietjes in vet gebakken, vol-au-vent is vlees en champignons in een witte roux met mayonaise.

ZONDAG: Gekookte aardappelen met Hollandse snijbonen en varkensstammetje in vet gebakken, hier is niet veel op aan te merken.

Als iemand mij kan zeggen waar iedere dag het gezonde zit, ik ben heel en al oor.

Ook hebben we elke dag recht op een bepaalde hoeveelheid groenten en vlees, maar deze zijn soms wel zoek in bepaalde gerechten. Dan spreken we nog niet over de hoeveelheid per portie die je krijgt, dat wordt met de maand minder en minder. Bezuinigingen!

 

L&B

november 2025

COLUMN 24: VERSPILLING

 

Verspilling

Het grote woordenboek zegt als synoniem voor verspilling: verkwisting. Vaak wordt het woord gebruikt als tweede gedeelte van samengestelde woorden zoals energieverspilling en geldverspilling. In de gevangenis zou je in eerste instantie niet aan het woord VERSPILLING denken gezien de nauwe budgetten. Het budget voor een maaltijd van een gedetineerde is klein en het lijkt er dan ook op dat aan verspilling van eten niet gedacht kan worden.

In onze instelling is over het algemeen aan eten per dag geen tekort dit geldt wel voor de meeste gevangenissen). Wekelijks op zaterdag frites (en het aanwezige bedeeld zichzelf onbedoeld). Elke zondagmiddag een ijsje; de grootte van de portie is wel de laatste jaren steeds kleiner geworden. Van verspilling is hier zeker geen sprake. Maar wel wat de dagelijkse broodbedeling  betreft. De hoeveelheid die je meeneemt voor avondeten en ontbijt mag je zelf bepalen. Het is dan ook begrijpelijk dat iedere gedetineerde ruim voldoende meeneemt om zeker geen tekort te hebben tot de volgende bedeling. Van deze dagelijkse bedeling worden de volgende dag op onze afdeling (60 personen) minimaal vijf gehele broden weggegooid, gezien er de volgende dag weer een zelfde hoeveelheid vers brood is. Evenredige hoeveelheden op andere gelijkaardige afdelingen. Op een totaal van 400 gedetineerden wil dit zeggen dat dagelijks 30-35 broden worden weggegooid. Er wordt niet toegezien op deze verspilling die gemakkelijk door het personeel te controleren is. Wellicht zijn ook de ander gedeelten  van de maaltijden onderworpen aan verspilling, misschien niet in dezelfde hoeveelheden als brood, maar toch…

Natuurlijk zijn de meeste gebouwen (bij ons meer dan 160 jaar oud) niet op duurzame wijze gebouwd of gerenoveerd. Op elke cel is centrale verwarming aanwezig toch kan de efficiëntie van deze verwarming in vraag worden gesteld daar in de ramen enkel glas zit, een gedeelte van het glas gebroken is of het klapraam niet volledig afdicht. Extra huisbrandolie zal hiervoor noodzakelijk zijn. Ook gezamenlijke gedeelten zoals gangen moeten worden verwarmd. Het is dan ook vreemd dat hier de verwarmingen sneller worden opgezet dan op cel en elk jaar tot 1 juni aanstaan. Het laatste wordt gedaan omdat anders op het toegekende budget voor olie wordt bezuinigd (het is immers niet mogelijk dit budget voor andere doeleinden te gebruiken.

Vorig kalenderjaar zijn voor elke afdeling en voor elk werkhuis ultramoderne kopieerapparaten aangekocht. Met welk doel is nog niet geheel duidelijk en ook is het niet bekend of iemand (van het personeel) echt het volledige toepassingsgebied van de toestellen kent.

Anderhalf jaargeleden werden muizenvallen beschikbaar gesteld voor alle cellen daar in een beperkt gedeelte van de gebouwen muizen waren geconstateerd; gerichte beschikbaarstelling was niet mogelijk gezien dan het overig gedeelte van de gedetineerden “benadeeld” zou zijn. Waarschijnlijk wordt meer dan 95% van de muizenvallen nooit ingezet voor het bedoelde doel.

In een opendeursysteem is het mogelijk zelf je dagindeling te bepalen. Douchen is in feite de gehele dag mogelijk. Toch zijn er medegedetineerden die het nodig vinden meerdere keren langdurig (meer dan 15 minuten) gebruik te maken van de warmwaterdouches. Er is geen controle en discipline wordt niet bijgebracht. Directie en personeel laten begaan op een zelfde wijze als bij de broodbedeling.

Vallen misschien niet onder de term verspilling maar wel onder oneigenlijk gebruik van het budget toegekend aan gedetineerden.

Personeel kan in een gereserveerde ruimte een warme maaltijd consumeren; de ingrediënten worden aangekocht van het budget van gedetineerden. Koffie en soep op de afdeling aanwezig worden door personeel geconsumeerd. Suiker, confituur, brood en boter worden zonder dat dit gecontroleerd wordt meegenomen en dit dan nog zonder andere (kleine) gebruiksvoorwerpen, zoals kopieerpapier en plakband, op te sommen.

Het stoppen van verspillingen (veelal door gebrek aan discipline en het nemen van verantwoordelijkheden door directie en personeel) en van oneigenlijk gebruik van budgetten bestemd voor gedetineerden zouden kunnen leiden tot doelmatig inzetten  van gelden ter verbetering  van de leefomstandigheden van de gedetineerden in de Belgische gevangenissen. Maar aan heiligen huisjes mag men niet aankomen laat staan er op een serieuze wijze over te spreken. Of zijn we, als columnisten, hier te kritisch (of te verbitterd) ten aanzien van het gevangenissysteem?

L&B  oktober 2025 

COLUMN 23: VROUWE JUSTITIA

 

Vrouwe Justitia.

Iedereen kent ze wel, of heeft er al eens van gehoord. Zij staat symbool voor justitie en recht.

Als men ze ziet dan draagt ze in de ene hand een boek, dat de wet(teksten) moet voorstellen. Zij is geblinddoekt, wat wil zeggen dat zij geen onderscheid maakt tussen mensen, rassen of religies. En in de andere hand draagt ze een weegschaal wat wil zeggen dat ze haar beslissingen goed en onpartijdig afweegt.

Helaas zien wij als gedetineerden het helemaal anders. Zij draagt inderdaad de wet (een boek), met de goedgekeurde, algemeen aanvaarde en genormaliseerde teksten in de ene hand. Door haar blinddoek ziet ze de werkelijkheid niet, en heeft op deze manier geen besef van wat er werkelijk gebeurt rondom haar.

Met de weegschaal moet ze in principe evenwichtige, onafhankelijke en onpartijdige beslissingen nemen zonder vooroordelen. Maar de werkelijkheid is anders, ze werkt geblinddoekt, blindelings. Met twee maten en twee gewichten (of soms wel met meerdere).

Laten we eventjes een fictief voorbeeld geven: twee personen, de ene uit Limburg en de andere uit West-Vlaanderen, beiden hebben eenzelfde strafbaar feit gepleegd (bijvoorbeeld een bank overvallen). Ze hebben beiden ook een bijna volledige zelfde achtergrond en verleden. Ze komen beiden voor de rechter(s) en jury. En toch zullen ze beiden een andere straf toebedeeld krijgen! Dan vragen we ons hierbij af of de gehanteerde wet niet voor iedereen hetzelfde toegepast is hier in dit land? Natuurlijk zit er in de straf altijd een speling van enkele maanden tot zelfs enkele jaren (variërend van Vrijspraak tot de wettelijk vastgelegde maximale straf voor betreffend feit). De speling komt door de interpretatie van de rechter die objectief en onafhankelijk, naar voorbeeld van Vrouwe Justitia, een oordeel velt. En als je dan nog eens een BV (bekende Vlaming) of BN (bekende Nederlander) bent, dan is of wordt de straf meestal nog omgezet naar een voorwaardelijke straf. Soms wordt vooraf bemiddeld tussen de rechter en de betrokken partijen, zodat er zelfs, ondanks dat er een strafbaar feit is gepleegd. Zonder recht te spreken of rechtszaak is een beslissing wordt genomen. In bepaalde gevallen wordt er dan een bepaalde som geld als oplossing geboden. Het voordeel hierbij is dat er geen rechtszaak is, een tijdbesparing is voor justitie en betrokken partijen en er zelfs geen aantekening op het strafblad wordt voorzien.

Verschillen ontstaan door interpretaties; niet alleen door de rechters maar ook de advocaten, het Openbaar Ministerie (procureur) en getuigen deskundigen die een zelfde feit, een zelfde werkelijkheid ieder op eigen wijze benaderen en beoordelen.

Zo zie je toch dat Vrouwe Justitia een onevenwichtige weegschaal heeft, en een boek waar vele mogelijkheden in staan.

Daarom de moraal van het verhaal: tracht zo min mogelijk de wegen van Vrouwe Justitia te bewandelen om problemen voor de rest van je leven te vermijden.

 

September L&B

GASTCOLUMN: BEDSTRIJDING ONRECHT

Bestrijding onrecht binnen justitieel apparaat

Bestrijden van onrecht tegen Justitie is in België (en Nederland) bijna gelijk aan “dweilen met de kraan open”. Toch als niemand probeert er iets aan te doen zal er nooit verandering in komen.

Hierbij de motivering van mijn acties aan de hand van enkele voorbeelden uit mijn eigen kring:

  1. In 2005 is er de scheiding van A. en zijn vrouw. A. wordt onterecht de schuld in zijn schoenen geschoven. Valse aangiften door de vrouw betreffen slaan ven het kind, mishandeling en verkrachting. A. wordt verplicht alimentatie te betalen voor een kind dat niet van hem is (een vaderschapstest als bewijs is nooit uitgevoerd) en de helft van de zaak. Terwijl de schulden voor A. zich opstapelen blijft de vrouw zwartwerken en is tevens bij meerdere OCMWs ingeschreven. Het hierop volgende “schijnproces” (=proces waar het eindresultaat vooraf al bekend is). De vrouw kan ongestraft verder met haar praktijken. De Rechtbank stopt de zaak in een doofpot.

In 2006 wordt A. beschuldigd van het in elkaar slaan van 2 bewapende agenten. Valse beschuldigingen (door de agenten), daar het quasi onmogelijk is om 2 agenten in elkaar te slaan zonder dat jezelf half dood geslagen wordt.

In de loop der jaren volgen meerdere inbraken in de woonadressen van A. waarbij bewijsmateriaal(tegen gerecht en politie)  wordt ontvreemd

  1. probeert gedurende 20 jaren de corruptie aan te pakken door bewijzen te verzamelen. Tenslotte wordt hij in 2025 opgesloten als geïnterneerde in België, om hem verder het zwijgen op te leggen. De bewindvoerder onderneemt te weinig om zijn klant te behagen (geen inzage familie, geldstromen niet transparant) en tegen hem is dan ook een afzettingsprocedure in gang gezet
  2. Mevrouw C. wordt eind 2018 na dreigementen door de politie (dezelfde als ad. 1) valselijk beschuldigd bij een aanrijding betrokken te zijn. De aanrijding is in scene gezet; de auto stond stil en dader is gefotografeerd. De verklaring wordt door de Politierechtbank behandeld. Mevr. C. wordt schuldig bevonden aan opzettelijk schade te berokkenen aan derden. Met het bewijsmateriaal en de bedreigingen is geen rekening gehouden bij de uitspraak
  3. Sedert 2006 diende B. meer dan 45 klachten in (bij Aigpol en Comité P) tegen een agent; de klachten zijn nooit behandeld. In dat zelfde jaar wordt B. beschuldigd 2 politieagenten in elkaar te hebben geslagen. Valse beschuldigingen en valsheid in geschriften Door deze agent (en zijn kompanen) is B. in 2007 mindervalide geworden door aanhoudende bedreigingen (burn-outs werden zijn beste vrienden).In 2017 wordt de aseksuele B. beschuldigd van stalking en nadien voor virtuele schending van de eerbaarheid. Doch het is B. zelf die belaagd wordt door de “klaagster”. Telefonisch worden bedreigingen geuit en de telefoon wordt afgeluisterd. B. vlucht zelfs naar Nederland, gezien hij in België geseind staat om te worden opgepakt.

In de loop der jaren volgen ook bij B. meerdere inbraken in de woonadressen (zowel in Nederland als in België) van A. waarbij bewijsmateriaal (tegen gerecht en politie) wordt ontvreemd. B belandt  ten slotte toch in de in de gevangenis belanden; de oorzaak is geen medewerking verlenen aan de politiediensten door weigering ontwerpen en verbeteringen van bestaande uitvindingen af testaan. Toch blijft B. strijden tegen misbruik door de overheid.

De hierboven beschreven gevallen zullen jammer genoeg niet alleenstaand zijn (zowel in België als in Nederland).

Valsheid in geschriften, valse beschuldigingen, het laten verdwijnen van bewijslast, wissen van computerbestanden, bedreigingen vanuit het politiekorps, corruptie op de rechtbank, het voeren van schijnprocessen en ongeoorloofde acties zijn slechts enkele van “feiten” waar het volledige gerechtelijke systeem zich aan schuldig maakt. Vanaf het begin waar de advocaat en de bewindsvoerder hun eigen weg gaan, tot de agent die mensen onterecht oppakt, bedreigt en beschuldigt via valse verklaringen tot de rechtbank waar een corrupte procureur des konings aanwezig is bij een schijnproces.

Door melding te maken aan bevoegde instanties en vertegenwoordigers, het naar buiten brengen van en eventueel publiceren van feiten, zijn mogelijkheden om proberen in te grijpen of te laten ingrijpen in deze “verkeerde” wereld binnen het gerechtelijk apparaat en zijn hulpdiensten.

Nietsdoen mag niet als optie worden gezien!!

Ik hoop dan ook dat deze publicatie een lawine aan reacties teweeg zal brengen (u kunt uw reactie sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.) en dat op deze wijze eventueel via een gezamenlijke aanpak nodige stappen naar een rechtvaardige samenleving gemaakt kunnen worden. 

Hendrik

(echte naam bekend bij Team binnendemuren.be)