José Masschelin roept Di Rupo en Turtelboom op om procedure invrijheidstelling snel aan te passen

In de editie van Het Laatste Nieuws van het weekend van 29 en 30 dec. 2012, met bovenvermelde titel is een staaltje van demagogie en volksmisleiding door een zelfgekroonde ‘gerechtsverslaggevende’ journalist Masschelin.

Voor alle duidelijkheid wens ik aan te vangen met de mededeling die wellicht niemand zal verbazen dat DUTROUX niet mijn vriend is, en dat wat mij betreft hij ook (nog) niet moet kunnen genieten van de diverse strafuitvoeringsmodaliteiten waarvoor hij actueel zich reeds in de tijdsvoorwaarden bevindt: uitgangsvergunning, penitentiair verlof, beperkte hechtenis en elektronisch toezicht, en binnen één jaar ook voorwaardelijke invrijheidstelling.                                    

Het zich bevinden in de tijdsvoorwaarden laat de gedetineerde enkel toe om een aanvraag in te dienen om te genieten van deze of gene strafuitvoeringsmodaliteit, maar dergelijke aanvraag wil evenwel niet zeggen dat die ook wordt toegestaan. Vooraleer zulk een aanvraag wordt toegestaan moeten immers talrijke andere voorwaarden worden voldaan, welke van toepassing zijn voor alle seksuele delinquenten, waaronder DUTROUX uiteraard ook valt.            

De feiten bewijzen het voorgaande, want reeds eerder verzocht DUTROUX om uitgangsvergunningen, en/of penitentiair verlof, en het is gebleken dat deze allen werden afgewezen.

De oproep van MASSCHELIN om ‘snel de wet aan te passen’ is het bewijs dat deze zogenaamd ‘gespecialiseerde gerechtsjournalist’ van het gerecht, de werking van het gerecht, en het rechtsstelsel totaal niets afweet, en duidelijke neigingen vertoont richting dictatoriale neigingen, voor de polisering is van het gerecht, met alle daarbij horende coruptie en vriendjespolitiek, en duidelijk dat hij zich niet realiseert hoe de huidige regeling is tot stand gekomen. De onbekwaamheid blijkt al met de herhaaldelijk foutief in het krantenartikel aangegeven aanduiding van de strafuitvoeringsrechtbank door de ‘journalist’ als SUS, terwijl dit wel de SURB betreft.

Toen de wetgever de wetten van 2005 en 2006 opstelde waarbij de zowel interne- als externe rechtspositie opstelde, was Marc DUTROUX en C allang ge- en veroordeeld, en de politici van toen, indien ze tenminste vakkennis hadden, er waren toen verschillende topjuristen die van de volksvertegenwoordiging, zowel in Kamer van Volksvertegenwoordigers als Senaat deel uit maakten, waaraan ze toe waren en wat er in de toekomst allemaal kon gebeuren. Thans moord en brand schreeuwen, zoals TURTELBOOM doet, is hypocriet, volks misleidend, en een bewijs van vergaande onbekwaamheid, iets wat deze min. van Justitie in eigenste persoon voor de camera destijds heeft toegegeven ten aanzien van het recht van Justitie!. Is het ten gronde genomen niet schandalig dat iemand de post van Minister van Justitie durft aan te nemen en tegelijk te erkennen geeft bal van Justitie en recht af te weten? Deze onbekwaamheid is een waarborg voor een beleid dat samen te vatten valt als één groot fiasco.

Verder moet erop gewezen dat toen als reactie op de zaak DUTROUX destijds de Commissies voor Voorwaardelijke Invrijheidstelling werden opgericht, en naderhand vervangen door de Strafuitvoeringsrechtbank (SURB), had dit hoofdzakelijk tot doel om de politiek uit de wind te zetten, want toen bij vorige gerechtelijke problemen DUTROUX in voorwaardelijke vrijheid was gesteld, was die beslissing door de toenmalige Minister van Justitie getroffen, op basis van , post factum, gebleken kennelijk wazige, dubieuze en finaal totaal foutief gebleken beweegredenen. Om niet meer terug dezelfde verwijten te kunnen ,krijgen, aapten de politici Pontius Pilatus na, wasten h is op scheiding van de machtenun handen in onschuld, en verschoven de ‘hete aardappel’ die zonet van de Rechterlijke Macht, die wegens haar onafhankelijkheid en de aard van de mogelijke betwistingen de bij uitstek aangewezen organisatie was om deze problematieken en betwistingen te beslechten.

Nu gaan voorstellen dat de toegang tot de SURB (de rechter bevoegd in deze materie) beletten op basis van adviezen die uitgaan van de gevangenisdirecteur, en de Procureur des Konings, die, het moet benadrukt, bestuurlijke horigen zijn van de Minister van Justitie, de facto marionetten zijn, komt neer op de uitschakeling van de SURB als onafhankelijk rechter, en is een regelrechte terugkeer naar het ‘angien regime’ waarbij deze aangelegenheden een puur gepolitiseerde aangelegenheid was, en de mogelijkheid onder vier ogen moet worden gezien dat politieke invloed zelfs populisme, een term die actueel bijzonder in is, doch hier op zijn plaats, weer kunnen overheersen.

Niet voor niets heeft de Raad van State, afdeling Wetgeving, van het door TURTELBOOM ingediende wetsontwerp brandhout gemaakt, omdat het niet alleen een flagrante inbreuk is op de scheiding van de machten, doch ook internationale verdragen, in fine het E.V.R.M. (Europees verdrag voor de Rechten van de Mens) en I.V.B.P.R. (Internationaal Verdrag voor de Burgerlijke en Politieke Rechten) voorziet dat er een daadwerkelijke toegang moet bestaan tot de (onafhankelijke) rechter, iets wat met de door de Minister van Justitie voorgestelde ‘lapmiddelen’ onmogelijk maakt! Wat de ‘gespecialiseerde gerechtelijke verslaggever’ in feite zegt, samen met de Minister die op puur populistische impulsen reageert, is dat er geen vertrouwen is in Justitie, en dat de stem van het volk doorslaggevend is of moet worden in een specifieke gerechtelijke aangelegenheid. Terug naar de goede oude lynchpartijen, de schandpaal en de vergeetpunten dus?! Terug naar af met de scheiding van de machten? Een staats- en machtsgreep door de Minister van Justitie door een aanslag te plegen op de rechterlijke macht? Dood aan de rechtszekerheid? Afgelopen met het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel? Wat aldus zou moeten worden of zou moeten kunnen, kan slechts ontstaan in de gedachten van een gevaarlijke gek, die zich er niet van bewust is tot welk een gevolgen dit alles aanleiding kan geven.

Bovendien is de praktijk dat niemand, en zeker een figuur zoals DUTROUX niet, op de tijdstippen waarbij hij in aanmerking komt voor enig welk danige strafuitvoeringsmodaliteit, hij deze niet en zeker nooit onmiddellijk bekomt. De gedetineerden die zelfs strafeinde bereiken zijn talrijk, gedetineerden die eerst op twee derden van hun straf, als primair veroordeelden, die dus minstens één derde van hun straf moeten uitdoen, zodat blijkt en vaststaat dat de SURB niet zo maar, bijna nooit op tijd, en zeker niet automatisch uitvoeringsmodaliteiten toekent, doch streng toeziet dat aan alle wettelijke voorziene voorwaarden ook daadwerkelijk zijn vervuld.

Ook het voorstel om de Procureur en/of het (de) slachtoffer(s) tegen een voorwaardelijke invrijheidstelling een recht op hoger beroep toe te kennen is volstrekt idioot tenzij met respect voor de gelijkheidsbeginsel, zulk een recht op hoger beroep ook aan de gedetineerde die ijn aanvraag tot het bekomen van een strafuitvoeringsmodaliteit afgewezen ziet, daartegen eveneens hoger beroep zou kunnen instellen! Bovendien, wanneer zulke ‘juridische fijngevoeligheid’ bij de bevolking zou aanwezig zijn, stelt zich de prangende vraag waarom er geen hoger beroep is voorzien voor procedures van het Hof van Asisen, waar de beklaagde(n) letterlijk op hun leven kunnen staan, en alleszins voor zeer langdurige komen te staan. Dat in het raam van zowel het gelijkheidsbeginsel, als goede rechtsbedeling, daarvan werk gemaakt wordt, overigens eenzelfde procedure die in Frankrijk van toepassing is, kent wel een recht op hoger beroep?!

Hoever onze rechtstaat op dit stuk staat blijkt overigens uit het feit dat wat de mensenrechten betreft, essentieel de rechtsbescherming van de burger tegen de overheid en de Staat aangaat, België vierkant belachelijk uit de strijd komt waar blijkt dat achtergestelde en zelfs ontwikkelingslanden zoals Albanië, Bosnië-Herzegowina, Kroatië en Cyprus… die naast het EVRM ook alle aanvullende protocollen ondertekenden, … België ruim zijn voorbij gestoken, waar dit twee protocollen … NIET ondertekent … en daarmee fors achterligt. Zou het beter zijn van om daarvan werk te maken, eerder dan de rechterlijke macht te pogen uit te schakelen?!