Man van Staal
Bewaarder doe de deur maar op slot.
Mijn vrijheid leef ik in mijn kop.
Na de lange detentie heb ik verdoofde emoties.
Een man van staal,
superman is fictie.
Ik moet wennen,
stalen deuren die dichtslaan.
Langzaam werd ik verdoofd door de klappen.
Koud op hard, staal op staal.
Staal op staal, koud op hard.
Dat wordt van jezelf,
na jaren constant stalen deuren dicht te horen vallen.
Ik kijk naar buiten, de tralies zie ik niet.
Koud als staal voelde mijn verdriet.
Toch zorg ik elke dag ervoor dat ik lach elke dag,
terwijl ik elke dag ellende om me heen te zien.
Het ware gezicht van detentie.