DONKERE PLEK: Ingezonden gedicht van een gedetineerde

 

 

donkere plek

 

 

ieder van ons draagt een geheim met zich mee

misschien zelfs meer dan een, misschien wel twee

dat is een donkere plek, niemand mag dat weten,

soms knaagt die donkere plek aan je geweten.

 

 

sommige geheimen zijn goed, andere weer slecht,

dat geheim wordt stilgezwegen, er wordt niets over gezegd,

maar mensen zoeken steeds naar die donkere plek,

is het geheim maar een heel dun lijntje of een grote vlek?

 

 

ik zou willen dat ik mij van die donkere plek kon ontdoen,

mijn leven tot ervoor weer gewoon kon overdoen,

sommige kennen dat, jouw vreselijk geheim,

waar je zelf van hoopte dat het er niet zou zijn.

 

 

soms, heel zelden kun je die donkere plek wissen,

en er zelfs honderd procent zeker van, niet een missen,

mensen hebben er dan het raden naar,

en komen ze te dicht bij, dan voel je je in gevaar.

 

 

ik zou willen, dat ik helemaal opnieuw kon beginnen,

en mijn donkere plek kon overwinnen,

die donkere plek kan een jeugdzonde zijn,

misschien wel een misstap, groot of klein.

 

 

maar wat we veel te vaak vergeten,

terwijl we het diep van binnen toch wel weten,

dat iedere persoon een donkere plek in zijn leven heeft,

en deze niet zomaar te grabbelen geeft.

 

 

dat maakt ons mensen allemaal gelijk,

maakt niet uit, blank of zwart, arm of rijk,

iemand die zijn donkere plek begeerd,

maar de vraag is eigenlijk, heb je er uit geleerd?