Binnendemuren

headermetnaam1

Het beleid dat in de Centrale Gevangenis van Leuven in de periode na de grote zomerstaking van 1976 werd uitgevoerd, wordt beschreven aan de hand van enkele uitgangspunten, die bepalend zijn geweest voor de regimeontwikkeling. Wat is de achterliggende visie, die Leuven centraal gemaakt heeft tot wat zij nu is? Drie grote uitgangspunten worden achtereenvolgens toegelicht: aandacht voor de gedetineerde als mens en zijn menselijke waardigheid, een zinvolle detentie, die tevens reintegratiebevorderend is en tenslotte maximale betrokkenheid van de samenleving.

Partijdigheid en afhankelijkheid gevangenisdirectie bij tuchtprocedure

 

Bij de interne tuchtprocedure in de gevangenissen zijn partijdigheid en afhankelijkheid van de gevangenisdirectie schering en inslag, want bij een tuchtprocedure is de directie partij en rechter tegelijkertijd (stelt reglementen op en spreekt recht in de procedure). Dit kan en mag uiteraard niet, maar gebeurt toch.

 

 

Sinds het begin van de beperkte invoering van de Basiswet, ook de wet Dupont genaamd, in januari 2007, is er heel wat verwarring gerezen omtrent de correcte invoering van art. 108. Artikel dat het “onderzoek aan de kledij” omschrijft en indien nodig, een ‘fouillering op het lichaam’ omschrijft. Voor de volledigheid geef ik dat bewuste artikel hier nog eens weer.......

De Kamer heeft de basiswet betreffende het gevangeniswezen en de rechtpositie van de gedetineerden (BGRG) aangenomen op 2 december 2004. Het was een historische dag en parlementsleden uit de meerderheid en de oppositie onderstreepten dit ook tijdens de plenaire vergadering. De opdracht was dan ook niet min geweest: de rechtpositie van gedetineerden was gedurende lange tijd sterk onderontwikkeld en vooral zak van de uitvoerende macht. Het proces om dit euvel te verhelpen startte in 1996 toen de toenmalige minister van Justitie Stefaan de Clerck professor Lieven Dupont de opdracht gaf en voorontwerp van beginselwet uit te werken. In september 1997 (!!) rondde Dupont zijn werkstuk af. Daarna boog de commissie “Basiswet gevangeniswezen en rechtpositie van gedetineerden” zich over de proeve van voorontwerp en leverde eind februari 2000 een omstandig verslag af. Vervolgens was het nog vele jaren wachten alvorens het Parlement de stukken vertaalde tot de basiswet zoals we die nu kennen en die op 1 februari 2005 in het Belgische Staatsblad (BS) verscheen (Basiswet van 12 januari 2005 betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van gedetineerden).

"Geïnterneerden kwijnen nog altijd weg in de vergeetputten van de Belgische gevangenissen. Geesteszieken worden slechter behandeld dan huisvuil", een noodkreet van één van de topmagistraten van België. De vraag rest waarom zit er dan nu weer een recordaantal geïnterneerden vast? Hoelang moet men de alarmbel nog luiden voordat dit alom jarenlang bekende probleem wordt aangepakt? En waarom zijn er op bepaalde plaatsen in België relatief meer gevaarlijke gestoorden dan op andere plaatsen.

 Belgische gedetineerden in de Tilburgse penitentiaire inrichting dreigen met opstanden, hongerstakingen, ontsnappingen en zelfs gijzelingen van Nederlandse cipiers als er niet snel een einde komt aan het strenge gevangenisregime.
Dat blijkt uit telefoongesprekken en brieven die de gevangenis uit zijn gesmokkeld. De Belgen zijn onlangs naar de voormalige Koning Willem II-kazerne in Tilburg overgeplaatst vanwege een cellentekort in hun vaderland. Een groot aantal van de vierhonderd gevangenen zegt gedwongen te zijn overgebracht naar Tilburg, terwijl de afspraak was dat dit op vrijwillige basis zou gebeuren.

Er is vooreerst een schets, een profiel van de beklaagde door de aangestelde gerechtspsychiater.

Een dure grap, maar veiligheid mag iets kosten.

De beklaagde vertelt een tiental minuten over zichzelf en zijn misdaden. Hij vult daarna een aantal testen in waarbij de goed oplettenden weten dat een ja bij vraag 7 en neen moet zijn bij vraag 24.

In 1844 stelde minister van Justitie Edouard Ducpétiaux het al voor, mar nu is het zover: gedetineerden krijgen rechten. Grote stukken uit de wet Dupont werden van kracht begin 2007. Maar die wet is een papieren tijger geworden door onvoldoende personeel om ze uit te voeren en door slechte infrastructuur.

 Het was op 31 mei 2008 precies 120 jaar geleden dat het Belgisch parlement de wet op de voorwaardelijke invrijheidstelling goedkeurde, de zogenaamde wet Lejeune, genoemd naar de toenmalige minister van Justitie, Jules Lejeune.

Er zit gewoon teveel volk in de Belgische gevangenissen . Dat heeft ondermeer te maken met het feit dat er nogal losjes om wordt gesprongen met de wet op de voorlopige hechtenis .

Handige links

U bevindt zich hier: Start Beleid - Wetgeving